Ontem acho que não choveu naqueles dez granzin di terra.
A festa foi outra.
30 anos de independência com que de bom e de mau isso tem.
Pela noite dentro, ainda vi o meu amigo Djurumani a tentar fintar o destino e a lembrar-me o canto (tude drêto, ermon?).
Um abraço aos amigos de Cabo Verde.
E no cantar da Cesária:
La na ceu bo é uma estrela
Ki cata brilha
Li na mar bô ê uma areia
Ki cata mojá
Espaiote nesse monde fora
Sô rotcha e mar
Terra pobre chei di amor
Tem morna tem coladera
Terra sabe chei de amor
Tem batuque tem funaná
Tud drêt armôn!
ResponderEliminarNô ta oiá um dês dia pa
um rambóia de batuk má funaná
paradin na sôl mixidinha na lua
Tchabéta